Soms zeggen foto’s meer dan woorden, dus even wat plaatjes om de stilte vast te doorbreken voor het volgende bericht.

Danilo:

Emilio:

Elena

Volgende keer meer!

Het heerlijke van thuisonderwijs vind ik de vrijheid die we hebben. En tegelijkertijd maakt dat TO ook wel erg spannend. Het is een grote verantwoordelijkheid om het totale leerproces van je kinderen te leiden en te begeleiden. Naast het genieten, de uitstapjes, het voorlezen, het spelen, het ontdekken en het praten, ben ik er dus erg mee bezig WAT ik de kinderen wil leren,  HOE ik het de kinderen wil leren, en vooral WAAROM op die manier. Lezen en rekenen vind ik de meest basale coginitieve vaardigheden die de kinderen hun hele leven nodig hebben, en die vind ik dan ook het spannendst om aan te pakken.

Voor rekenen hebben we gelukkig een goede methode gevonden, Math U See. Een methode die op een visuele manier en in kleine stapjes vorm geeft aan de waarde van getallen, zodat er een goede basis gelegd wordt voor het verdere rekenen.
Juist het rekenen was voor mij een punt om aan mezelf te twijfelen of ik de kinderen wel thuisonderwijs kon geven. Ik had geen goede basisschooltijd door pesterijen van andere kinderen en faalangst, maar toen ik ook een meester kreeg die me pestte liep ik een serieus rekenhiaat op. Ik moest daar wel even mee aan de slag voordat ik kon kiezen om de kinderen zelf te onderwijzen, ook in rekenen!
Maar met deze methode durf ik het helemaal aan. Er zijn goede instructies voor de ouders, zowel in een boek als op een dvd. En ik betrap me erop dat ik het leuk vind! Ik heb altijd veel plezier gehad in de wiskundige kant van muziek, en dat plezier komt weer terug.
Dat Danilo het rekenen erg leuk vindt helpt natuurlijk ook mee!
En Math U See is een leuke methode vind ik, die werkt met gekleurde blokjes. Als Danilo genoeg heeft van de oefeningen gaat hij gebouwen en garages maken van de blokjes, daar kan hij zich tijden mee vermaken.

Maar waar ik het eigenlijk over wilde hebben vandaag is het lezen. Wat ik vooral wilde weten was waarom kinderen goed leren lezen met een bepaalde methode. Waarom zou ik kiezen voor Veilig Leren Lezen, of Taalfontein, of Methode De Haan. En daarnaast: wat past bij ons?

Gelukkig kunnen we in al deze dingen Gods leiding vragen. En geeft hij die! Zoals hij ons op een wonderlijke manier bevestigd heeft in het geven van thuisonderwijs, voorziet hij ook in de contacten en mogelijkheden.

Via een thuisonderwijzende vriendin zijn we op de leesmethode ‘Leespraat’ terecht gekomen, zie www.stichtingscope.nl . Een methode met een stevige basis die gericht is op kinderen met het syndroom van Down, en daardoor heel laagdrempelig is. Het is meer een model met principes, en daarbinnen kun je je richten op de interesses en mogelijkheden van het kind. De stapjes kun je zo groot of klein maken als je zelf wil. En in Danilo’s geval zijn die stappen behoorlijk groot.

In deze methode leren de kinderen niet spellend lezen zoals met de schoolse methodes, maar leren ze in woorddelen en hele woorden lezen. En vooral heel spelenderwijs! We hebben zoveel plezier met de spelletjes die we doen in het kader van Leespraat. Met dobbelstenen, ballen, pionnen, vishengeltjes, de mogelijkheden zijn eindeloos.
En het werkt echt! Danilo bewijst het.

Op deze foto is Danilo bezig met domino van de woorden die hij kent. Hij legt de plaatjes tegen het goede woord en zo ontstaat er een ‘woordjestrein’ zoals wij het noemen.

We werken vooral veel met woordkaartjes:

En de woorden die hij kent bewaren we in een schatkistje dat Danilo zelf beschilderd heeft, zijn woordenschatkist.

Danilo vindt het lezen erg leuk. Nu hij steeds meer woorden kent pak ik vaak een papier en schrijf ik woorden en zinnetjes op, die hij dan leest. Meestal tekent hij zelf een finish onderaan het papier, alsof het een race is die we gehaald hebben als het papier vol zinnetjes staat.
Op ons laatste oefenpapier stonden oa de volgende zinnetjes, die Danilo keurig op toon las:

Is de auto in de tunnel?
Nee de auto is in de tent!

Zit Danilo naast Emilio?
Nee Danilo zit naast mama!

Is papa boos?
Nee papa is blij!

Is Elena lief?
Ja Elena is lief! (echt lief, voegde Danilo daaraan toe)

En als ik dan een emailtje schrijf of we kijken een film met ondertiteling, of ik lees een boek voor, dan gaat er een wereld open van woorden die Danilo kan lezen. Ik moet gaan oppassen!
Ik ben apetrots op mijn grote zoon die al zo goed lezen en rekenen kan. Maar die vooral zo’n mooi karakter heeft en liefdevolle keuzes maakt naar zijn broertje en zusje. Want hoe belangrijk de cognitieve ontwikkeling ook is, wie hij is als persoon is pas echt belangrijk.

… want ze worden zo snel groot.

Hoeveel mensen hebben dat niet tegen me gezegd! Na de geboorte van Danilo, na de geboorte van Emilio, en bij Elena weer.
En nu betrap ik me erop dat ik het zelf zeg. Want wat worden ze snel groot!

Pas waren de kinderen aan het spelen, en ik luisterde naar een liedje op youtube. Tijdens dat liedje dreven mijn gedachten af naar hoe snel de kinderen groeien, en vooral aan Elena is dat zo goed te zien.
Ik bedacht me hoe blij ik ben als ik even rust heb, als de kinderen lekker spelen en Elena slaapt of zich vermaakt in de box.
Maar: ze wordt wel snel groot! Morgen is ze zo groot als Danilo, dus laat ik alsjeblieft nu genieten!
Ik pakte Elena uit de box en heb met haar gedanst op het liedje, een paar keer achter elkaar. En toen ik daarna eens goed naar de tekst ging luisteren, en de uitleg daarna bleek mijn mijmering precies de inhoud van het nummer te zijn.

Sindsdien dans ik elke dag met haar.
En genieten van haar is niet zo moeilijk, kijk maar!

En als ik dan iemand zie met een kleine baby en chronisch slaaptekort, dan zeg ik… GENIET ER MAAR VAN want ze worden zo snel groot!

Volgende keer weer een update over de jongens en al onze belevenissen. Maar zoals het past bij genieten staan we nu alleen even hierbij stil.

Een paar jaar geleden heb ik met het Carla Veldhuis Drama Team rondgetoerd met danstheater ‘Waardeloos?’. Door verhuizingen en veranderende gezinssituaties van de spelers is na een paar jaar besloten ermee te stoppen. Er zijn verschillende pogingen gedaan om goede opnames te maken, maar het resultaat was elke keer niet mooi genoeg.
Dit weekend is het hele team opnieuw bij elkaar gekomen om Waardeloos? voor een laatste keer te spelen. Er was een professioneel filmteam ingehuurd zodat we eindelijk een echte goede DVD konden maken.
Het was een zware dag en hard werken, maar wat hebben we genoten om elkaar weer te zien en alle bekende scènes weer met elkaar te spelen.

Het verhaal gaat over een vrouw die terug kijkt op haar leven nadat ze een brief heeft gekregen waarin staat dat ze terminaal ziek is. Aan de hand van een fotoboek worden allerlei gebeurtenissen van haar leven verteld. Ook wordt uitgebeeld wat de geestelijke gevolgen zijn van haar keuzes, en hoe ze samen met Jezus in vrijheid mag leven.

Wie is die rare kwast in die bloemetjesjurk?

De vijand

Momenten uit het fotoboek

Oeps, handschoenen vergeten, take 3

Links heb je die rare kwast weer

Het verhaal van Waardeloos is humoristisch, ontroerend en aangrijpend tegelijk. Geschikt voor niet-gelovigen, pas-gelovigen en ‘I’ve seen it all’ gelovigen. Eigenlijk moet je dit gewoon zien! En laten zien.

Toen ik Waardeloos bekeek om alles weer op te halen, keek Danilo met me mee. Ik heb hem aan de hand van dit stuk voor het eerst goed uit kunnen leggen hoe het zit met de vijand en het kruis en de opstandig van Jezus. Ik raad niet aan om het stuk aan kleine kinderen te laten zien, maar hij vond het niet eng. Natuurlijk kent hij veel mensen die mee doen dus dat scheelt ook. Ik vond het erg bijzonder om ‘Waardeloos?’ te gebruiken voor mijn eigen kind, dat had ik nooit kunnen bedenken.

Nieuwsgierig naar het verhaal van deze foto’s? Bestel de dvd voor slechts 15 euro! Je kunt hier onder een reactie schrijven, dan neem ik contact met je op over de verdere afhandeling.

Nog even een foto van mijn kleine schatje die zich zo voorbeeldig gedragen heeft tijdens de opnames. Ze liet zich niet van de wijs brengen door de schmink en heeft heel gul haar lachjes uitgedeeld. Wat is het toch een feest met haar!

Onze oudste zoon is 5 jaar geworden, hij wordt grooooot!
We hadden een heerlijke verjaardag, hij heeft er zo van genoten!

Zingen voor de jarige, en mama’s heerlijke appeltaart (zie ‘recepten’ voor dit succesrecept!)

Kaarsjes uitblazen

En kadootjes uitpakken!

We hebben gespeeld en geknuffeld

En de overgrootouders van de kinderen waren er ook- hoe bijzonder is dat!

‘s Middags kwamen ook nog Danilo’s vriendjes, wat een feest. Tussen het dollen door werd Danilo’s nieuwe boek voorgelezen, en dat vonden ze toch wel erg mooi.

Met z’n allen pannenkoeken eten

En appeltaart met ijs en slagroom!

Deze twee vriendjes gingen als vanzelfsprekend samen in een kinderstoel zitten

Kortom, het was een geweldige verjaardag voor onze grote zoon!

Nu Danilo 5 jaar is, en leerplichtig, hebben we onze brief naar het gemeentehuis gebracht. Hierin maken we aanspraak op ons recht op vrijstelling, zoals elke ouder in Nederland heeft.
Het was een plechtig moment dat we echt beleefd hebben.

We zijn heel dankbaar dat een ander thuisonderwijsgezin in Dronten ons is voorgegaan. Wij hebben vrijstelling gekregen zonder dat er moeilijk over gedaan werd! Wat een gebedsverhoring.
Nu zijn we dus officiele thuisonderwijzers, maar we zijn natuurlijk al veel langer bezig. Een volgende keer schrijf ik weer over de leer- en ontdek dingen waar we mee bezig zijn, nu staat alles in teken van feest.

Tot slot nog een kiekje van ons prinsesje, ze is echt ons troetelkindje. Ze staat regelmatig in het middelpunt en we zijn allemaal vertederd als ze begint te lachen en te kraaien. Het is zo leuk, een baby in huis!

Onze jongens zijn nog steeds vliegtuiggekkies. Elk vliegtuig en elke helikopter die over komen vliegen moet uitgebreid nagewezen worden, straaljagers worden opgespeurd in de lucht. Een uitje dat dus zeker in de smaak valt is het Aviodrome in Lelystad. (http://www.aviodrome.nl/)

De jongens bleven elk vliegtuig met veel enthousiasme aanwijzen, van begin tot eind vonden ze het he-le-maal top.

De renovatie van de Fokker S IV  (zie http://thuisindewereld.wordpress.com/2009/06/07/vliegtuigen-vliegtuigen-vliegtuigen/) vordert al heel aardig. Tot nu toe zagen we steeds het binnenwerk van de vleugels, maar zoals te lezen is op http://www.aviodata.nl/themapark/projecten/Fokker-SIV/download/Restauratie_van_de_Fokker_S.4-juni-1.pdf heeft de vleugel zijn linnen bekleding gekregen. De bekleding zit nu nog wat los, maar zoals te lezen is op bovenstaande link komen daar nog verschillende laklagen overheen waardoor de bekleding zal krimpen en het strak om de vleugel zal gaan zitten. Vandaag zag het er zo uit:

Ik vind het heel boeiend om de renovatie te volgen, en ik hoop dat de jongens het een beetje bewust meemaken. Elke keer als we erlangs komen (zeker elke maand wel) sta ik er uitgebreid bij stil, zodat ze het zoveel mogelijk mee krijgen. Als ze net zo vliegtuiggek blijven als hun papa dan zullen ze met veel plezier terug kijken op hun eerste herinneringen.
Ik verheug me er nu al op dat dit vliegtuig de lucht in gaat- wat wonderlijk toch dat zo’n constructie van hout en linnen sterk genoeg is voor een vlucht.

Overigens is de projectleider van dit vliegtuig al jaren bezig met de reconstructie van eenzelfde vliegtuig als onderstaande foto, dit project is nu overgenomen door het Aviodrome. Ook dit vliegtuig moet de lucht ingaan als het zover is, genoeg om naar uit te kijken.

De kinderspeelplek viel weer erg in de smaak bij de jongens, fijn toch dat er plaats is voor het klim- en klauterwerk. Al bleven ze natuurlijk vanuit hun uitkijkposten schreeuwen dat er een straaljager of vliegtuig te zien was.

Hoewel erin zitten nog veel leuker is natuurlijk.

Danilo zit nu in de fase dat hij overal gezichtjes tekent en gezichtjes in ziet.
Zo heeft deze helikopterneus heuze neusgaten:

En kijkt deze ouderwetse auto blij (en kijk vooral naar dat schattige jongetje dat poseert op de bumper)

Even spelen in de Boeing 747 blijft ook leuk, zeker als daar een aardige meneer is die zegt dat je overal aan mag komen. Dat horen we nogal eens anders

En als die vriendelijke meneer dan ook nog in de tweede klas op een flatscreen een filmpje aanzet van Goofy die leert vliegen, is de dag wel heel compleet!

Ons kleine meisje heeft de hele dag op dit heerlijke plekje gebivakkeerd

En zo zijn we allemaal voldaan en verzadigd van een heerlijk dagje uit.

De jongens genieten van hun knuffelzusje!
Hoog tijd voor foto’s.

Elena heeft een flinke uitslag op haar gezichtje gekregen. Danilo kreeg het ook als baby, bij hem bleek het in verband te staan met een heftige voedselallergie. Ik heb een antibioticazalf gekregen voor Elena’s gezichtje, langzaam maar zeker knapt het daarmee wel op. Ook ben ik meteen begonnen met een hypoallergeen dieet, zodat er geen allergene stoffen in de moedermelk zitten. Als haar huidje weer mooi rustig is en wij er energie voor hebben ga ik rustig produkt voor produkt opbouwen, en dan zullen we vanzelf zien of ze inderdaad ergens op reageert.

Elena begint af en toe haar duimpje te vinden, och wat is dat vreselijk schattig…

We genieten ons wezenloos van onze baby, de jongens zijn ontzettend voorzichtig en lief voor haar. Ze verzuchten regelmatig dat ‘kleintje-Elena’ zoals Emilio haar noemt, zo lief is. Ze aaien en knuffelen haar, geven haar kusjes, en dan heb ik haar ook nog meestal in de draagdoek, dit meisje komt niets tekort!

Verder vermaken de jongens zich met van alles en nog wat. Ze spelen elke dag buiten waar ze creatief kattekwaad uithalen, elkaar flink tegenkomen, en ze vooral veel met elkaar spelen.
Binnen spelen ze vaak aan tafel. Emilio begint steeds beter te puzzelen, en als hij er even niet uitkomt helpt Danilo hem graag. Dat doen ze heel leuk, Danilo legt het stukje dan bijna goed, zodat Emilio het zelf in de puzzel legt en zich heel voldaan voelt.

Danilo vindt het erg leuk om bloemetjes te plukken op het veld achter onze tuin, en toen hij pas de poort niet mocht open maken is hij maar bloemetjes uit gaan knippen. Daarmee hebben we een schattig boeketje gemaakt!

En als ons Elenaatje niet in de draagdoek slaapt, ligt ze zo:

Hoera, mijn bekken is genoeg hersteld om er weer op uit te kunnen!
Dat moesten we vieren met een uitje aan het Wissel, een kleine gezellige dierentuin in Epe. Het TO-vriendje van de kinderen en zijn moeder gingen met ons mee. Het was weer gezellig als vanouds, wat hadden we het gemist om er met elkaar op uit te gaan.

Meteen aan het begin zagen we een boom met zaadjes die aan helikoptertjes naar beneden dwarrelden.  Dat vonden onze luchtvaart-gekke jongetjes wel heel geweldig!

Er was weer genoeg te zien

Het voeren van de pinguins

Het schattigste was toch wel de kangoeroe met een kleintje in haar buidel. Ze was steeds achterin het veld zodat we nauwelijks het kleintje konden zien. Maar op een gegeven moment kwam ze steeds een stapje naar voren, en konden we het kleintje heel goed zien! Echt zo ontzettend schattig!

Hoewel dit natuurlijk het schattigste is wat ik heb gezien in de dierentuin

En buidelen kunnen wij ook!

Overigens gaat het erg goed met Elena, ze is nu bijna 4 weken oud, en ze past helemaal in ons gezin. De jongens zijn stapelgek op haar, ik heb geweldige knuffelfoto’s van hen met Elena, maar die plaats ik de volgende keer. Ik geniet zelf ook eindeloos van haar, van haar nekje waar ik m’n neus lekker in kan stoppen, en haar lijfje dat zo ontspannen tegen me aan kan slapen.

Elena is nu 12 daagjes, en ze doet het zo goed. Ze is een natuurtalent aan de borst, weet precies hoe ze de productie op kan krikken en hoe ze de vloedgolf melk die daarop volgt weg kan werken. En ‘s nachts komen we behoorlijk aan onze nachtrust, af en toe komt ze voor een voeding, maar daarna slaapt ze meteen verder.

Nog even wat foto’s van ons dropje:

Grote broer Danilo is zo lief voor zijn zusje!

En deze mama is ook straalverliefd op ons kleine schatje!

Wat is ze moooooi…

Met mijn bekken gaat het gelukkig stukken beter. Ik kan alweer normaal traplopen en ook buiten kan ik een aardig eindje lopen. Ik krijg nog wel fysiotherapie, en als ik druk ben geweest kan ik dat wel goed merken de volgende dag. Maar er is duidelijk vooruitgang, en snel ook, dus dat geeft de burger moed!

En verder is er natuurlijk heel veel om van te genieten! Elena die zo heerlijk is om mee te kroelen, de jongens die lief voor haar zijn en leuk met elkaar spelen. We voelen ons zo rijk met onze 3 schatten!

Na een droombevalling van 2 uur is ons kleine meisje Elena Stephanie geboren! Ze werd heel rustig in bad geboren en had een prachtige start.

Een echt meisje met een jurkje aan!

Door bekkenklachten moet ik bedrust houden en kan ik het niet langer maken.
Maar om Elena en haar grote broers verder te blijven volgen kun je je abonneren op deze website, zodat je een emailtje krijgt als ik een update heb geschreven.
Wij gaan heerlijk verder genieten van dit zachte, rustige, knuffelbare schatje!